مشاوره روانشناسی برای نوجوانان و رفع احساس عدم کفایت؟

نرگس آذرمی

کارشناس ارشد روانشناس باليني ،تراپيست،خانواده درمانگ و درمانگر ارتباطات والد با کودک و نوجوان براساس طرحواره

درود بیکران
عزیزم، از توضیحاتی که دادی نمی‌شود نتیجه گرفت که «مشکلی» داری یا خنگ و بی‌عقلی. در 13سالگی شخصیت، مهارت‌های اجتماعی و استقلال هنوز در حال رشد هستند و تفاوت تو با برادر دوقلویت به معنی عقب‌ماندن تو نیست. نوجوانان در این سن به‌طور طبیعی در مسیر استقلال و شکل‌گیری هویت خود قرار دارند. 
زیاد حرف‌زدن، خندیدن یا برون‌گرا بودن نیز به‌خودی‌خود ایراد محسوب نمی‌شود. آنچه می‌توانی یاد بگیری مهارت‌های ارتباطی، تشخیص موقعیت، اعتمادبه‌نفس و استقلال متناسب با سن است.
ضمن اینکه حجم مسئولیت‌هایی که گفتی، به‌خصوص مراقبت از مادربزرگ در کنار مدرسه و کلاس‌ها، برای یک نوجوان قابل‌توجه است. بهتر است با یک بزرگسال قابل‌اعتماد یا مشاور مدرسه درباره فشارهایی که تحمل می‌کنی صحبت کنی. هدف این نیست که شبیه برادرت شوی؛ هدف این است که نسخه سالم‌تر و توانمندتری از خودت بسازی.

13 شهریور 1405 - 4:19

فرزانه حکم آبادی

کارشناس ارشد روانشناس و طرحواره درمانگر

درود در سن نوجوانی ،این احساسات میتونه طبیعی باشه اما تو باید بعضی مهارتها رو یاد بگیری همراه یکی از والدینت با روانشناس در ارتباط باش تا مهارتهای لازم رو آموزش ببینی

13 شهریور 1405 - 14:45

نگین تقدس

کارشناس ارشد متخصص روانشناسي باليني و زوج درمانگر/ مشاور خانواده،پيش از ازدواج، اضطراب، افسردگي

عزیزم، از توضیحاتت نمی‌شود گفت مشکلی یا اختلالی داری. 🌱 برون‌گرایی، زیاد خندیدن یا حرف‌زدن نشانه بی‌عقلی نیست و مقایسه شدن با برادر دوقلویت هم می‌تواند احساس ناکافی‌بودن ایجاد کند. تو در 13سالگی مسئولیت‌های زیادی داری و لازم نیست شبیه برادرت باشی.
اگر این احساس بی‌ارزشی و فشار روانی ادامه دارد، حتماً با یک روان‌شناس نوجوان و همراهی یکی از والدین صحبت کن تا روی اعتمادبه‌نفس و مهارت‌های ارتباطی کار شود

14 شهریور 1405 - 14:11

مهدیه نظری

کارشناس ارشد روان شناس کودک و نواجوان

عزیزم هر مشکلی هم که داشته باشی نباید اطرافیانت به تو حس بد و بی کفایتی بدهند تا اینقدر نگران خودت باشی. هر نوجوانی در حال رشد و تکامل هست البته ایراداتی هم دارند شما هم تلاش کن آرام آرام بدون نگرانی ایرادات خودت را با کمک افراد نزدیک خودت و اگر در توانت بود به کمک یک روانشناس برطرف کنی و مهارتهای جدیدی یاد بگیری. از آنجایی که دنبال مشکل خودت هستی در این سن کم و همچنین مسیئولیت پذیری ات، معلومه که انشالله موفق خواهی شد و به خواسته هایت خواهی رسید.

14 شهریور 1405 - 14:26

پروانه محمودپور

کانديداي دکتري تخصصی روانشناسي و مشاوره، طرحواره درمانگر

اول از همه یه چیزی رو خیلی جدی بهت بگم: تو خنگ، بی‌عقل نیستی.
از حرف‌هات بیشتر اینو می‌فهمم که یه دختر 13 ساله‌ای که خیلی بیشتر از چیزی که برای سنش لازمه، مسئولیت روی دوشش گذاشته شده؛ مدرسه، زبان، باشگاه، مراقبت از مادربزرگ و در کنارش مقایسه شدن با یه دوقلو که شخصیتش با تو فرق داره.

و یه نکته مهم‌تر: برادرت قرار نیست معیار درست‌بودن تو باشه.
اینکه اون پرروتر، مدیریتی‌تر یا مستقل‌تره، به این معنی نیست که تو باید دقیقاً مثل اون باشی. تو ممکنه اجتماعی‌تر باشی برونگراترباشی و اینا به خودی خود عیب نیستن.
یه چیز دیگه هم خیلی مهمه: تو الان 13 سالته. قرار نیست مثل یه آدم 30 ساله رفتار کنی. اینکه هنوز بعضی جاها به خانواده‌ات نیاز داری، کاملاً طبیعیه. مستقل شدن هم یه فرآینده، نه چیزی که یک‌شبه اتفاق بیفته.
اون چیزی که باید با یه روانشناس روش کار کنی اینه که داری خودت رو با برادرت مقایسه می‌کنی و کم‌کم داری باور می‌کنی که ایراد از خودته، این قسمت رو باید جدی‌ تر بگیری.

15 شهریور 1405 - 14:20

شاهین کریم پور

کارشناس ارشد روانشناس باليني ،روان درمانگر (فردي و زوجي)

با سلام
دراین شرایط سختی که دارید و باتوجه رقابت با برادرتان و مسیولیت زیاد آشفتگی نیز همراه داشته بهتراست اول به روان شناس مراجعه نمایید

13 شهریور 1405 - 1:2