علل مشکلات ارتباطی و اجتماعی اوتیسم و راهنمای تشخیص؟

فاطمه ملایری

کارشناس ارشد روانشناس و مشاور

با سلام تا الان چرا اقدام نکردید مشکلات ارتباط اجتماعی صرفا به معنای اوتیسم نیست برای ارزیابی دقیق مشاوره با روانشناس بگیرید مشکلات اجتماعی قابل درمان هست

16 مهر 1405 - 22:39

شاهین کریم پور

کارشناس ارشد روانشناس باليني ،روان درمانگر (فردي و زوجي)

با سلام
یادگیری مهارتها در بستر خانواده صورت می گیرید که براساس یادگیری مشاهده ای میباشد که نیازمند به ارزیابی بررسی داشته توصیه میشود به روان شناس مراجعه نمایید

17 مهر 1405 - 20:55

صالحه خانی

کارشناس ارشد روانشناس و مشاور

فعلاً روی این چند مورد تمرکز کنید:
* خودتان را «تنبل» تعریف نکنید؛ ابتدا باید مشخص شود مشکل از مهارت‌های اجرایی، اضطراب، مشکلات ارتباطی، ADHD، اوتیسم یا عامل دیگری است.
* فعالیت‌های روزانه را به قدم‌های خیلی کوچک و مشخص تقسیم کنید؛ مثلاً به‌جای «کارهای خانه»، فقط «مرتب‌کردن میز برای 5 دقیقه».
* برای ارتباط اجتماعی، از موقعیت‌های کوتاه و قابل پیش‌بینی شروع کنید و به‌تدریج میزان تعامل را افزایش دهید.
* کارهای شخصی را با چک‌لیست و برنامه ثابت روزانه تمرین کنید.
* مهم‌تر از همه، برای ارزیابی رسمی توسط روان‌شناس بالینی یا روان‌پزشک آشنا با اوتیسم بزرگسالان اقدام کنید؛ تشخیص درست مشخص می‌کند چه نوع آموزش یا درمانی برای شما مناسب‌تر است.

21 مهر 1405 - 1:59

زهرا ملکی

کارشناس ارشد روانشناس و مشاورخانواده /زوج درمانگر / اجراي تستهاي پيش از ازدواج /طلاق/ مشاوره فردي /مهارتهاي زندگي اضطراب و هيپنوتيزم درماني

سلام. چیزی که از توضیحات شما متوجه می‌شوم این است که بخش زیادی از مشکلاتت احتمالاً فقط «تنبلی» نیست. وقتی فرد از کودکی فرصت کافی برای یادگیری مهارت‌های ارتباطی، اجتماعی و کارهای شخصی نداشته باشد و در محیط مدرسه هم به جای دریافت کمک، مرتب سرزنش یا مجرم خطاب شود، طبیعی است که به‌تدریج از آدم‌ها بترسد و در موقعیت‌های اجتماعی اعتمادبه‌نفسش پایین بیاید.
از طرف دیگر، اینکه خودت یا استاد دانشگاهت به اوتیسم شک کرده‌اید، موضوعی است که ارزش بررسی تخصصی دارد؛ اما فعلاً نمی‌توانیم صرفاً بر اساس این توضیحات بگوییم که حتماً اوتیسم داری. بعضی ویژگی‌های اوتیسم می‌توانند با اضطراب اجتماعی، تجربه‌های ناخوشایند دوران مدرسه، مشکلات یادگیری یا شرایط دیگر همپوشانی داشته باشند.
بنابراین به نظرم بهتر است به جای اینکه بخواهی یک‌باره «همه‌چیز را یاد بگیری»، دو کار را مرحله‌به‌مرحله انجام بدهیم:
1. ابتدا یک ارزیابی تخصصی برای بررسی اوتیسم، اضطراب اجتماعی و مهارت‌های سازشی و روزمره انجام بدهید.
2. همزمان، آموزش مهارت‌های زندگی را از ساده‌ترین چیزها شروع کنید مثلاً انجام کارهای شخصی، برنامه‌ریزی روزانه، خرید کردن، مراجعه به یک مرکز یا اداره، برقراری یک گفت‌وگوی ساده، درخواست کمک و بعد به‌تدریج فعالیت‌های اجتماعی.
قرار نیست به خاطر اینکه این مهارت‌ها را قبلاً یاد نگرفته‌ای، خودت را سرزنش کنی. «یاد نگرفته‌ام» با «نمی‌توانم یاد بگیرم» فرق دارد. بسیاری از این مهارت‌ها قابل آموزش و تمرین هستند.موفق باشید.

16 مهر 1405 - 22:34