افسردگی در جوانان: راهکارهای مقابله با پرخاشگری و انزوا؟
3 پـاسـخ
-
نرگس آذرمی کارشناس ارشد تراپيست ،خانواده روانشناس باليني درمانگر و زوج درماني و کودک و نوجوان براساس طرحواره
سلام ودرود فراوان
گوشهگيري، تحريکپذيري و پرخاشگري در اين سن ميتواند نشانه فشار رواني يا افسردگي باشد، اما تشخيص قطعي نياز به ارزيابي تخصصي دارد. بهتر است به جاي سرزنش يا اجبار، با او در فضايي آرام و بدون قضاوت گفتگو کنيد و نگرانيتان را با جملات همدلانه بيان کنيد. اگر اين وضعيت ادامهدار است يا در عملکرد تحصيلي و خواب و اشتهاي او تغيير ايجاد شده، مراجعه به روانشناس يا روانپزشک توصيه ميشود. -
دکتر زلیخا قمری داز دانشجوی دکتراي تخصصي PHDروانشناسي عمومي
ضمن سلام و عرض ادب،پسرتون بايد در جلسات مشاوره و تراپي شرکت کنه،بايد کنترل تکانه آموزش داده بشه،قبل از اينکه شدت افسردگي بيشتر بشه بايد درمان و پروتکلهاي درماني اجرا بشه،براي مشاوره در خدمتتان هستم.
09112742397 -
دکتر سیده یاسمن هاشمی کاندیدای دکترای تخصصی روانشناس باليني و رواندرمانگر- مشاور
نگرانيتون کاملاً قابل درکه. گوشهگيري، موندن طولاني تو اتاق، بيحوصلگي و زودعصبي ميتونه نشانه فشار روحي يا حتي افسردگي باشه، ولي با دعوا و سرزنش معمولاً بدتر ميشه.لطفا :
بهجاي بازخواست کردن، در زمان آروم باهاش همدلانه حرف بزنيد؛ بيشتر شنونده باشيد تا نصيحتکننده.
مستقيم نگيد «تو افسردهاي»، بگيد «نگرانتم، حس ميکنم حالت خوب نيست».
فشار براي تغيير ناگهاني (کمکردن گوشي، بيرون رفتن اجباري…) رو کمتر کنيد و قدمهاي کوچيک پيشنهاد بديد.
اگر اين وضعيت مدتيه ادامه داره يا شدت پرخاشگري بالاست، بهتره حتماً با يک روانشناس در ارتباط باشيد تا هم حال خودش بررسي بشه هم شما راه درست برخورد رو ياد بگيريد
