مشکل روحی که زندگیو مختل کرده؟

سلام وقتتون بخیر
من وقتی مادرم منو باردار بود پدرم دوباره ازدواج میکنه و بعد از اون من پدرمو کم میبینم از وقتی 5 سالم بود به یه شهر دیگه رفتیم و الان در حال حاضر پدرم یک بار دیگه بعد از اون هم ازدواج کرده من یه دختر 16 سالم که از 12 سالگی به شدت گوشه گیر شدم کلا توی خودم رفتم 24 ساعت روز رو راه میرم با خودم حرف میزنم یه دنیای خیالی دارم که انگار اونجا زندگی میکنم به شدت از آدما دورم فقط با اعضای خانوادم حرف میزنم اونم نه همیشه! خیلی وقتا از اونا هم فاصله میگیرم بعضی وقتا به شدت پر انرژیم خوشحالم سعی میکنم اجتماعی باشم برای ولی سرهم 4،5 روز بعد بادم می‌خوابه بعضی وقتا حالم به شدت بد میشه انگار یه غم عجیبی دارم ناراحتم احساسات منفی میریزه سرم و انگار میخواد منو دیوونه کنه تحقیر، خودکوچیک بینی و... به جورایی از آدما انگار ترس دارم همش حس میکنم اینا راجب من حرف میزنن تا توی خونم دلم میخواد برم بیرون و تا میرم بیرون دائم خودمو مقایسه میکنم و حس میکنم از همه پایین ترم نمیتونم راحت حرف بزنم و سریع رشته کلام از دستم میپره و اصلا نمیدونم باید چی بگم! آدمی که توی افکارم هستم با منه واقعی خیلی فرق داره بعضی وقتا میخوام عین اونی باشم که توی ذهنمم ولی نمیتونم و ممکنه شبیه احمقا به نظر برسم! خیلیم زود عصبانی میشم و میل به خودزنی پیدا میکنم تمرکزم نسبت به درسام خیلی کمه اصلا نمیتونم درس بخونم همش میخوام تغییر کنم ولی فقط در حد یه خواستن میمونه! انگار نمیتونم یه چیزی انگاری جلومو گرفته برای همین همش توی افکارمم اینطوری دارم خود واقعیمو انکار میکنم حس بهتری میگیرم چون هرچی که میخوامو توی دنیای خیالیم دارم و اینم بگم شخصیتم حتی توی افکارم هم درحال تغییره هر دفعه یه رفتاری داره انگار من خودمو گم کردم انگار خودمم نمیدونم میخوام چی باشم چیزی که خیلی اذیتم میکنه اینکه از زندگی روزمره فراریم اخرین باری که مهمونی رفتم یا با مهمونامون حرف زدمو یادم نمیاد... معذرت میخوام که خیلی طولانی حرف زدم اما حس میکنم اینا بازم گوشه ای از احساس و شخصیتمو بروز میده واقعا نمیدونم باید با خودم چیکار کنم احساس میکنم زندگیم داره برباد میره و منم دارم فقط تماشا میکنم و هیچ کاری ازم بر نمیاد