امیرعباس رحیمی کارشناس ارشد روانشناسي| مشاور فردي | مشاورخانواده | کوچ نوجوان
سلام دوست ارزشمند من؛
با توصيفي که نموديد به نظرم ،سالهاست براي خودتان يک زندان به نام کمالگرايي درست نموديد و خود را اسير آن نموديد واين قانون را براي خود نوشتيد که يا بايد بي نقص باشم يا هيچ چيز نييستم و چون انسان نميتواند بينقص باشد،(فقط خداوند بي نقص است) شما به جايگاه هيچچيز بودن، سقوط نموديد.
يکي از پيشنهاد هايي که دارم اين است که دنبال اين نباشيد که عالي باشيد ،اين نگرش ريشه حال بد شما است.
تا زماني که دنبال اين باشيد که کسي شما ايراد نگيرد. اين امنيت نيست بلکه شکنجه است!
پس به خودتان اجازه دهيد که گاهي اشتباه کنيد، گاهي حرف اشتباه بزنيد و گاهي ضعيف باشيد. وقتي حق اشتباه نمودن را به خودتان بدهيد، آن ترسِ لرزاننده در مقابل ديگران فرو ميريزد.
در پناه حق سلامت باشيد.