درمان لکنت زبان ناشی از تشنج دوران کودکی با گفتار درمانی؟

علی اکبر حقی

کارشناس ارشد روانشناسي باليني و دکتري تخصصي روانشناسي سلامت

سلام و احترام
ظاهرا دنبال مدیریت کوتاه مدت مسأله تون هستید و عمری باهاش گذروندید، یه بخش کمک به شما می تونه بلند مدت باشه و عمیق تا بقیه زندگی رو با آزار کمتری سپری کنید، همکاران روانشناس من هم می تونن بهتون کمک های اساسی داشته باشن، سالم باشید

9 شهریور 1405 - 13:50

فرزانه حکم آبادی

کارشناس ارشد روانشناس و طرحواره درمانگر

درود بله با گفتاردرمانگری که در زمینه لکنت بزرگسال فعالیت میکنه در ارتباط باشید ، درمانپذیر هست

8 شهریور 1405 - 0:22

نرگس آذرمی

کارشناس ارشد روانشناس باليني ،تراپيست،خانواده درمانگ و درمانگر ارتباطات والد با کودک و نوجوان براساس طرحواره

درود بیکران برشما
بله، گفتاردرمانی در بزرگسالی هم می‌تواند لکنت را به‌طور قابل‌توجهی کاهش دهد و مهارت و اعتمادبه‌نفس شما در صحبت‌کردن را بهتر کند، هرچند نمی‌توان تضمین کرد لکنت کاملاً از بین برود. درمان در بزرگسالان معمولاً شامل تکنیک‌های روانی گفتار، اصلاح لکنت و کار روی اضطراب و اجتناب از صحبت است.

از آنجا که شروع لکنت شما را به سابقه تشنج مرتبط می‌دانید، بهتر است علاوه بر ارزیابی گفتاردرمانگر، سابقه عصبی‌تان نیز بررسی شود. لکنت به‌تنهایی مانعی برای انتخاب رشته‌ای با نیاز زیاد به صحبت‌کردن نیست و اتفاقاً هدف درمان می‌تواند متناسب با نیازهای دانشگاهی و ارائه‌های شفاهی شما تنظیم شود.

13 شهریور 1405 - 4:33

نگین تقدس

کارشناس ارشد متخصص روانشناسي باليني و زوج درمانگر/ مشاور خانواده،پيش از ازدواج، اضطراب، افسردگي

بله، گفتاردرمانی می‌تواند در بزرگسالی هم به کاهش لکنت و افزایش روانی و اعتمادبه‌نفس در صحبت‌کردن کمک کند؛ حتی اگر لکنت از دوران کودکی شروع شده باشد. درمان باید توسط گفتاردرمانگر متخصص لکنت و متناسب با وضعیت فرد انجام شود. 
با توجه به اینکه شروع لکنت را به تشنج دوران کودکی نسبت می‌دهید، بهتر است ابتدا سابقه عصبی شما نیز بررسی شود تا نوع اختلال گفتاری دقیق مشخص شود. با توجه به نیازتان برای رشته‌ای که صحبت‌کردن بخش مهمی از آن است، ارزیابی و شروع گفتاردرمانی را به تعویق نیندازید؛ معمولاً هدف فقط حذف کامل لکنت نیست، بلکه صحبت‌کردن مؤثرتر و با اضطراب و اجتناب کمتر است. 🌱

14 شهریور 1405 - 14:18

نگین تقدس

کارشناس ارشد متخصص روانشناسي باليني و زوج درمانگر/ مشاور خانواده،پيش از ازدواج، اضطراب، افسردگي

بله، گفتاردرمانی می‌تواند در بزرگسالی هم به کاهش لکنت و افزایش روانی و اعتمادبه‌نفس در صحبت‌کردن کمک کند؛ حتی اگر لکنت از دوران کودکی شروع شده باشد. درمان باید توسط گفتاردرمانگر متخصص لکنت و متناسب با وضعیت فرد انجام شود. 
با توجه به اینکه شروع لکنت را به تشنج دوران کودکی نسبت می‌دهید، بهتر است ابتدا سابقه عصبی شما نیز بررسی شود تا نوع اختلال گفتاری دقیق مشخص شود. با توجه به نیازتان برای رشته‌ای که صحبت‌کردن بخش مهمی از آن است، ارزیابی و شروع گفتاردرمانی را به تعویق نیندازید؛ معمولاً هدف فقط حذف کامل لکنت نیست، بلکه صحبت‌کردن مؤثرتر و با اضطراب و اجتناب کمتر است. 🌱

14 شهریور 1405 - 14:18

پیام قلی زادگان

کارشناس ارشد کانديداي دکتري روانشناسي و مشاور

بله، در بسیاری از موارد لکنت زبان در بزرگسالی هم با گفتاردرمانی قابل بهبود قابل‌توجهی است؛ حتی اگر شروع آن به دنبال تشنج یا یک اتفاق عصبی در دوران کودکی بوده باشد.

البته چون لکنت شما بعد از تشنج ایجاد شده، بهتر است قبل از شروع درمان، توسط گفتاردرمانگر (آسیب‌شناس گفتار و زبان) ارزیابی دقیقی انجام شود تا مشخص شود لکنت فعلی دقیقاً چه ویژگی‌هایی دارد و آیا عامل عصبیِ باقی‌مانده‌ای هم در آن نقش دارد یا خیر.

نکته مهم این است که 22 سالگی برای شروع گفتاردرمانی دیر نیست. هدف درمان فقط «قطع کامل لکنت» نیست؛ بلکه می‌توان روی روان‌تر صحبت کردن، کاهش گیرها و تکرارها، کنترل اضطراب هنگام صحبت، افزایش اعتمادبه‌نفس و مهارت‌های ارتباطی تمرکز کرد.

با توجه به اینکه رشته دانشگاهی موردنظر شما نیاز به صحبت کردن و ارائه دارد، توصیه می‌کنم درمان را قبل از ورود به دانشگاه شروع کنید. در کنار جلسات گفتاردرمانی، تمرین‌های منظم در خانه و کار روی اضطراب و ترس از صحبت کردن می‌تواند نتیجه را بسیار بهتر کند.

بنابراین لکنت را به‌عنوان مانعی قطعی برای انتخاب رشته‌تان در نظر نگیرید. بهتر است ابتدا یک ارزیابی تخصصی توسط گفتاردرمانگر انجام دهید تا بر اساس علت و شدت لکنت، برنامه درمانی مناسب برایتان تنظیم شود.
بله، در بسیاری از موارد لکنت زبان در بزرگسالی هم با گفتاردرمانی قابل بهبود قابل‌توجهی است؛ حتی اگر شروع آن به دنبال تشنج یا یک اتفاق عصبی در دوران کودکی بوده باشد.

البته چون لکنت شما بعد از تشنج ایجاد شده، بهتر است قبل از شروع درمان، توسط گفتاردرمانگر (آسیب‌شناس گفتار و زبان) ارزیابی دقیقی انجام شود تا مشخص شود لکنت فعلی دقیقاً چه ویژگی‌هایی دارد و آیا عامل عصبیِ باقی‌مانده‌ای هم در آن نقش دارد یا خیر.

نکته مهم این است که 22 سالگی برای شروع گفتاردرمانی دیر نیست. هدف درمان فقط «قطع کامل لکنت» نیست؛ بلکه می‌توان روی روان‌تر صحبت کردن، کاهش گیرها و تکرارها، کنترل اضطراب هنگام صحبت، افزایش اعتمادبه‌نفس و مهارت‌های ارتباطی تمرکز کرد.

با توجه به اینکه رشته دانشگاهی موردنظر شما نیاز به صحبت کردن و ارائه دارد، توصیه می‌کنم درمان را قبل از ورود به دانشگاه شروع کنید. در کنار جلسات گفتاردرمانی، تمرین‌های منظم در خانه و کار روی اضطراب و ترس از صحبت کردن می‌تواند نتیجه را بسیار بهتر کند.

بنابراین لکنت را به‌عنوان مانعی قطعی برای انتخاب رشته‌تان در نظر نگیرید. بهتر است ابتدا یک ارزیابی تخصصی توسط گفتاردرمانگر انجام دهید تا بر اساس علت و شدت لکنت، برنامه درمانی مناسب برایتان تنظیم شود.

7 شهریور 1405 - 13:49

شاهین کریم پور

کارشناس ارشد روانشناس باليني ،روان درمانگر (فردي و زوجي)

با سلام
میتوانید علاوه بر گفتار درمانی که حاوی تکنیکهای عملی و شفاهی میباشد استفاده نمایید و در کنارش از روان شناس نیز کمک بگیرید

8 شهریور 1405 - 17:51