دکتر سیده یاسمن هاشمی
کاندیدای دکترای تخصصی روانشناس باليني و رواندرمانگر- مشاور-زوج درمانگر-درمانگر و روانشناس نوجوان
سلام. چیزی که توصیف می‌کنید، به‌خصوص با توجه به اینکه از کودکی وجود داشته و بعد از سوگ و تنها شدن شدیدتر شده، فقط «زیاد خواب دیدن» نیست و بهتر است از نظر اضطراب، تجربه سوگ و علائم مرتبط با تروما بررسی شود. کابوس‌های مکرر بعد از تجربه‌های بسیار پراسترس یا آسیب‌زا شایع هستند و قابل درمان‌اند؛ یکی از روش‌های مؤثر، «بازسازی تصویر ذهنی کابوس» یا IRT است که در آن پایان کابوس به شکلی امن‌تر تغییر داده می‌شود و این پایان جدید در بیداری تمرین می‌شود.
آن صدایی هم که گاهی درست در فاصله خواب و بیداری می‌شنوید، اگر فقط هنگام خواب رفتن یا بیدار شدن اتفاق می‌افتد، میتواند از پدیده‌های مربوط به مرز خواب و بیداری باشد و لزوماً به معنی بیماری روان‌پریشی نیست. با این حال چون کابوس‌ها سال‌هاست ادامه دارند و به‌شدت کیفیت زندگی و استراحت شما را مختل کرده‌اند، بهتر است توسط روانشناس یا روانپزشک ارزیابی شوید. درمان فقط دارو نیست و روان‌درمانی میتواند مستقیماً روی کابوس‌ها و تجربه سوگ و آسیب‌های قبلی کار کند.
فعلاً قبل از خواب از محتوای ترسناک، کافئین و بی‌خوابی شدید دوری کنید و یک روتین آرام و ثابت برای خواب داشته باشید. مهم‌تر از همه، لازم نیست با این خوابها تا آخر عمر زندگی کنید؛ برایشان درمان وجود دارد و می‌شود شدت و تکرارشان را به‌طور قابل‌توجهی کم کرد.
23 شهریور 1405 - 16:57
