سن: وزن: جنسیت: خانم

چرا سختمه ابراز احساسات کنم؟

سلام
من درون گرا هستم
و خیلی رک و بی پرده حرف میزنم
مهارت کلامی زیاد ندارم
نسبت به خانواده م خیلی دلم میخواد ابراز احساسات کنم
بغل بوس با کلام محبت آمیز خطابشون کنم با لحن مهربان و عاشقانه

اما سختمه
چرا؟
فقط گاه گاهی در یک شرایطی میتونم
اما روزانه نه
چه جوری تغییر کنم و بتونم ؟

ممنون میشم راهنمایی بفرمایید
اما نسبت به دوستانم در بیرون برعکس راحت. ابراز احساسات میکنم
چرا اینطوریه؟
عجیب نیست؟!
خانم مجرد
38
سال
227 بازدید

پاسخ پزشکان

1 پاسخ
سید حسین موسوی

سید حسین موسوی

روانشناس باليني| روان درمانگر|زوج درمانگر|درمانگر اختلالات جنسي|طرحواره درمانگر


دوست عزیز سلام وقت شما بخیر در وهله اول باید عرض کنم من اطلاعات دقیق و مناسبی از شما ندارم،اینکه چند فرزند هستید،شما فرزند چندم هستید،میزان تحصیلاتتون،اینکه شاغل هساید یا نه،تحصیلات پدر و مادر و خواهر برادراتون،شغل پدرو مادر،در مورد ارتباط عاطفی بین شما و پدر و مادر و خواهر برادراتون و... ولی با توجه به سوالتون من جواب میدم خدمتتون،اما اگر بخوایید مشکلتون برطرف بشه باید با جزئیات موضوع بررسی بشه اینکه فرمودین درونگرا هستید،لزوما نمیتونه عامل اصلی و اساسی برای مشکل شما باشه.این درسته که افرادی که درونگراییشون نسبت به برونگراییشون غالب هست در بروز احساسات نسبت به برونگراها ضعیف تر هستن ولی نه لزوما اینکه فرمودین رک و بی پرده صحبت میکنید،رک بودن اصلا ویژگی بدی نیست و اتفاقا خوب هم هست ولی به شرط اینکه رک بودن و صراحت رو با بی احترامی و جسارت هم ردیف نکنیم.گاهی از مراجعام موضوعاتی رو میشنوم که میگن ما رکیم ولی وقتی بررسی میکنیم میبینم فرد با طرز صحبت و رفتارش داره جسورانه یا وقیحانه رفتار میکنه ولی اسمشو میذاره رک بودن.باید دقت کنید که رک و صریح بودن با بی احترامی هم معنی نشه.چونکه گاهی افراد با رفتارشون موجب آزردگی اطرافیانشون میشن بعد اسم رک بودن میذارن روش که اشتباه هستش در مورد اینکه به لحاظ ابراز احساسات عاطفی و درونی نسبت به اعضای خانواده دچار مشکل هستید،شما به احتمال خیلی زیاد خشم دارید نسبت به خانواده و این موضوع بر میگرده به دوران کودکی و نوجوانیتون.شاید در اون دوران رفتارهای نا مناسبی با شما داشتن مثل سرکوب کردن،تنبیه،بی احترامی،مقایسه،تحقیر،آزار کلامی و خیلی رفتارهای دیگه ویا اینکه پدر و مادرتون ارتباط خوب و گرمی با هم نداشتن و یک فضای گرم و صمیمی رو برای بچه ها ایجاد نکردن و چون هیچ وقت احتمالا تلاشی برای جلب نظر شما نکردن و یا هیچ موقع ابراز پشیمانی و دلجویی از شما نکردن به صورت تعارض حل نشده درونی تو ناهشیار شما باقی مونده و شما نتونستی ببخشیشون و اون خشم یا بی تفاوتی با شما رشد کرده و الان در بزرگسالی به این شکل داره خودش رو نشون میده و شما نمیتونی احساساتتو بهشون بروز بدی ولی در مورد دوستانتون مشکلی ندارید چون از سمت اونها مثلا سرکوب نشدید یا قضاوت نشدید طا مقایسه نشدید... البته با پیام و تکست نمیشه به همه موضوعات پرداخت چونکه مسائل ذهن و روان واقعا خیلی جزئیات داره که بابد بررسی بشه و شما هر شهری که هستید بهتره که از یک روانشناس کمک بگیرید،ولی امیدوارم جوابتون رو گرفته باشید شاد و سلامت باشید

آیا پاسخ پزشک مناسب بود؟

نیاز به مشاوره فوری دارید؟

همین حالا با پزشکان متخصص روان درماني و روانشناس باليني به صورت تلفنی مشاوره بگیرید.

دریافت مشاوره تلفنی

سوالات مشابه