مدیریت دعوا و درگیری با فرزندان در خانه؟

دکتر سیده یاسمن هاشمی

کاندیدای دکترای تخصصی روانشناس باليني و رواندرمانگر- مشاور-زوج درمانگر-درمانگر و روانشناس نوجوان

سلام و وقت بخیر .قطعا این شرایط میتونه برای تمام اعضای خانواده آزاردهنده باشد.چند راهکار ابتدایی رو خدمت شما توضیح میدهم:ایجاد فضایی آرام برای گفتگو: سعی کنید در زمان‌هایی که همه آرام هستید، درباره این موضوع صحبت کنید. به فرزندانتان نشان دهید که شما و همسرتان نگران رفتارها هستید و می‌خواهید راه‌حلی پیدا کنید.
تعیین قوانین مشخص خانه: قوانینی واضح در مورد رفتار قابل قبول و غیرقابل قبول (مانند عدم پرخاشگری کلامی یا فیزیکی) تعیین کنید و پیامدهای آن را مشخص نمایید. این قوانین باید برای همه اعضای خانواده لازم‌الاجرا باشد.
آموزش مدیریت خشم به خودتان و فرزندان: به جای سرکوب خشم، راه‌های سالم ابراز آن را یاد بگیرید. این شامل تکنیک‌های تنفس عمیق، شمارش معکوس، یا دور شدن از موقعیت هنگام عصبانیت است.
درک ریشه‌ی پرخاشگری: گاهی اوقات پرخاشگری نوجوانان نشانه‌ای از استرس، اضطراب، یا احساس عدم کنترل است. سعی کنید با فرزندانتان صحبت کنید و ببینید آیا چیزی آن‌ها را آزار می‌دهد.
تقویت رفتارهای مثبت: زمانی که فرزندانتان رفتار خوبی دارند یا از راه‌های سالم خشم خود را ابراز می‌کنند، آن‌ها را تشویق و تحسین کنید.
الگوی رفتاری شما: شما و همسرتان بهترین الگو برای فرزندانتان هستید. سعی کنید خودتان در مواقع تنش، آرامش خود را حفظ کنید و با احترام با یکدیگر و با فرزندانتان رفتار کنید.
جستجوی کمک تخصصی: اگر این رفتارها ادامه پیدا کرد و شدت گرفت، مشورت با یک روانشناس کودک و نوجوان می‌تواند بسیار کمک‌کننده باشد تا ریشه‌های عمیق‌تر مشکل شناسایی و راه‌کارهای تخصصی‌تری ارائه شود

2 اردیبهشت 1405 - 20:13

پگاه فرشینهء عدل

کارشناس ارشد روانشناس و مشاور،درمانگر کودک و بزرگسال (اختلالات باليني، مشاوره فردي ، زوج درمانگر و مشاوره پيش از ازدواج)

سلام. کاملاً قابل درک است که وقتی فضای خانه پر از تنش و پرخاشگری می‌شود، والدین احساس ناراحتی و درماندگی کنند؛ اینکه شما و همسرتان به دنبال راه‌حل هستید نشان می‌دهد چقدر برای رابطه با فرزندانتان اهمیت قائل هستید.

سن 11 و 14 سالگی دوره‌ای است که بچه‌ها وارد پیش‌نوجوانی و نوجوانی می‌شوند؛ در این سن تغییرات هورمونی، نیاز به استقلال و حساسیت هیجانی بیشتر می‌شود و به همین دلیل بحث و درگیری در خانواده‌ها بیشتر از قبل دیده می‌شود. اما وقتی این تنش‌ها به داد و فریاد یا برخورد فیزیکی برسد، معمولاً نشانه این است که همه‌ی اعضای خانواده در چرخه‌ی خشم گیر افتاده‌اند.

چند نکته که معمولاً کمک‌کننده است:
اول اینکه وقتی تنش بالا می‌رود، بحث را همان لحظه ادامه ندهید. چند دقیقه فاصله گرفتن و آرام شدن، جلوی تشدید دعوا را می‌گیرد.
دوم، قوانین مشخص و ثابت در خانه داشته باشید (مثلاً درباره گوشی، درس، خواب) و این قوانین را در زمان آرامش با هم توافق کنید، نه وسط دعوا.
سوم، تلاش کنید بیشتر شنونده باشید، خیلی از نوجوان‌ها وقتی احساس می‌کنند دیده و شنیده نمی‌شوند، واکنش‌های تندتری نشان می‌دهند.
و نکته مهم دیگر این است که برخورد فیزیکی معمولاً مشکل را بیشتر می‌کند و رابطه عاطفی را آسیب می‌زند، حتی اگر از روی عصبانیت لحظه‌ای باشد.

در خیلی از خانواده‌ها با چند جلسه مشاوره خانواده یا آموزش مهارت‌های فرزندپروری در دوره نوجوانی،فضای خانه خیلی آرام‌تر می‌شود و والدین ابزارهای بهتری برای مدیریت تعارض پیدا می‌کنند.

میتونید با شماره ای که در صفحه من هست برای ریشه یابی ، کنترل خشم و حل مشکل باهام ارتباط بگیرید🌷

4 اردیبهشت 1405 - 14:50

شاهین کریم پور

کارشناس ارشد روانشناس باليني ،روان درمانگر (فردي و زوجي)

با سلام
کودکان پرخاشگری را یاد می گیرند از والدین و از طرفی در مرحله اول مدیریت باید یاد بگیرید استرس و عصبانیت خود را کنترل کنید تا بتوانید مدارا کنید میتوانید از روان شناس کمک بگیرید

4 اردیبهشت 1405 - 17:28

سید سجاد مجابی

کارشناس ارشد روانشناس و مشاور/ سکس تراپيست/ مشاور خانواده/ درمانگر اختلالات اضطراب و استرس

سلام
خیلی خوب هست که تنبیه بدنی رو بهترین و مناسب ترین راه نمیدونید و سعی در کاهش این نوع مواجهه دارید اما اینکه حجم پرخاش از طرف بچه ها انقدر زیاد هست که منجر به تنبیه بدنی و مستقیم میشه هم جای بحث و بررسی داره
پیشنهادم بررسی تمام علت های احتمالی پرخاش کردن بسیار زیاد بچه ها از جمله عوامل بدنی و روانی توسط یک مشاور خانواده و رفع مشکل ابتدایی به صورت گام به گام با یک مشاور خانواده هست.

2 اردیبهشت 1405 - 10:7