سید سجاد مجابی کارشناس ارشد روانشناس و مشاور/ سکس تراپيست/ مشاور خانواده/ درمانگر اختلالات اضطراب و استرس
سلام
خيلي خوب هست که تنبيه بدني رو بهترين و مناسب ترين راه نميدونيد و سعي در کاهش اين نوع مواجهه داريد اما اينکه حجم پرخاش از طرف بچه ها انقدر زياد هست که منجر به تنبيه بدني و مستقيم ميشه هم جاي بحث و بررسي داره
پيشنهادم بررسي تمام علت هاي احتمالي پرخاش کردن بسيار زياد بچه ها از جمله عوامل بدني و رواني توسط يک مشاور خانواده و رفع مشکل ابتدايي به صورت گام به گام با يک مشاور خانواده هست.
دکتر سیده یاسمن هاشمی کاندیدای دکترای تخصصی روانشناس باليني و رواندرمانگر- مشاور
سلام و وقت بخير .قطعا اين شرايط ميتونه براي تمام اعضاي خانواده آزاردهنده باشد.چند راهکار ابتدايي رو خدمت شما توضيح ميدهم:ايجاد فضايي آرام براي گفتگو: سعي کنيد در زمانهايي که همه آرام هستيد، درباره اين موضوع صحبت کنيد. به فرزندانتان نشان دهيد که شما و همسرتان نگران رفتارها هستيد و ميخواهيد راهحلي پيدا کنيد.
تعيين قوانين مشخص خانه: قوانيني واضح در مورد رفتار قابل قبول و غيرقابل قبول (مانند عدم پرخاشگري کلامي يا فيزيکي) تعيين کنيد و پيامدهاي آن را مشخص نماييد. اين قوانين بايد براي همه اعضاي خانواده لازمالاجرا باشد.
آموزش مديريت خشم به خودتان و فرزندان: به جاي سرکوب خشم، راههاي سالم ابراز آن را ياد بگيريد. اين شامل تکنيکهاي تنفس عميق، شمارش معکوس، يا دور شدن از موقعيت هنگام عصبانيت است.
درک ريشهي پرخاشگري: گاهي اوقات پرخاشگري نوجوانان نشانهاي از استرس، اضطراب، يا احساس عدم کنترل است. سعي کنيد با فرزندانتان صحبت کنيد و ببينيد آيا چيزي آنها را آزار ميدهد.
تقويت رفتارهاي مثبت: زماني که فرزندانتان رفتار خوبي دارند يا از راههاي سالم خشم خود را ابراز ميکنند، آنها را تشويق و تحسين کنيد.
الگوي رفتاري شما: شما و همسرتان بهترين الگو براي فرزندانتان هستيد. سعي کنيد خودتان در مواقع تنش، آرامش خود را حفظ کنيد و با احترام با يکديگر و با فرزندانتان رفتار کنيد.
جستجوي کمک تخصصي: اگر اين رفتارها ادامه پيدا کرد و شدت گرفت، مشورت با يک روانشناس کودک و نوجوان ميتواند بسيار کمککننده باشد تا ريشههاي عميقتر مشکل شناسايي و راهکارهاي تخصصيتري ارائه شود
پگاه فرشینهء عدل کارشناس ارشد روانشناس و مشاور،درمانگر کودک و بزرگسال (اختلالات باليني، مشاوره فردي ، زوج درمانگر و مشاوره پيش از ازدواج)
سلام. کاملاً قابل درک است که وقتي فضاي خانه پر از تنش و پرخاشگري ميشود، والدين احساس ناراحتي و درماندگي کنند؛ اينکه شما و همسرتان به دنبال راهحل هستيد نشان ميدهد چقدر براي رابطه با فرزندانتان اهميت قائل هستيد.
سن 11 و 14 سالگي دورهاي است که بچهها وارد پيشنوجواني و نوجواني ميشوند؛ در اين سن تغييرات هورموني، نياز به استقلال و حساسيت هيجاني بيشتر ميشود و به همين دليل بحث و درگيري در خانوادهها بيشتر از قبل ديده ميشود. اما وقتي اين تنشها به داد و فرياد يا برخورد فيزيکي برسد، معمولاً نشانه اين است که همهي اعضاي خانواده در چرخهي خشم گير افتادهاند.
چند نکته که معمولاً کمککننده است:
اول اينکه وقتي تنش بالا ميرود، بحث را همان لحظه ادامه ندهيد. چند دقيقه فاصله گرفتن و آرام شدن، جلوي تشديد دعوا را ميگيرد.
دوم، قوانين مشخص و ثابت در خانه داشته باشيد (مثلاً درباره گوشي، درس، خواب) و اين قوانين را در زمان آرامش با هم توافق کنيد، نه وسط دعوا.
سوم، تلاش کنيد بيشتر شنونده باشيد، خيلي از نوجوانها وقتي احساس ميکنند ديده و شنيده نميشوند، واکنشهاي تندتري نشان ميدهند.
و نکته مهم ديگر اين است که برخورد فيزيکي معمولاً مشکل را بيشتر ميکند و رابطه عاطفي را آسيب ميزند، حتي اگر از روي عصبانيت لحظهاي باشد.
در خيلي از خانوادهها با چند جلسه مشاوره خانواده يا آموزش مهارتهاي فرزندپروري در دوره نوجواني،فضاي خانه خيلي آرامتر ميشود و والدين ابزارهاي بهتري براي مديريت تعارض پيدا ميکنند.
ميتونيد با شماره اي که در صفحه من هست براي ريشه يابي ، کنترل خشم و حل مشکل باهام ارتباط بگيريد🌷
شاهین کریم پور کارشناس ارشد روانشناس باليني ،روان درمانگر (فردي و زوجي)
با سلام
کودکان پرخاشگري را ياد مي گيرند از والدين و از طرفي در مرحله اول مديريت بايد ياد بگيريد استرس و عصبانيت خود را کنترل کنيد تا بتوانيد مدارا کنيد ميتوانيد از روان شناس کمک بگيريد
پاسخ هوش مصنوعی دکتریاب :
مشکل پرخاشگری و درگیری با فرزندان در سنین نوجوانی، امری رایج است که میتواند دلایل مختلفی داشته باشد. در این سن، فرزندان در حال تجربه تغییرات جسمی، روانی و اجتماعی زیادی هستند و ممکن است برای بیان احساسات خود دچار چالش شوند. عواملی مانند نیاز به استقلال، فشار همسالان، تغییرات هورمونی و حتی الگوبرداری از رفتار اطرافیان میتواند منجر به بروز رفتارهای پرخاشگرانه شود. برای مدیریت بهتر این وضعیت، ابتدا سعی کنید فضایی امن و آرام در خانه ایجاد کنید. به صحبتهای فرزندانتان با دقت گوش دهید و احساسات آنها را درک کنید، حتی اگر با رفتارشان موافق نیستید. استفاده از روشهای تربیتی مثبت، مانند تشویق به گفتگو، تعیین حد و مرزهای مشخص با احترام و ارائه راهحلهای جایگزین برای ابراز خشم، میتواند بسیار مؤثر باشد. مهم است که شما و همسرتان نیز الگوی خوبی در مدیریت خشم و حل مسئله باشید. در صورتی که این مشکلات ادامه پیدا کرد و احساس کردید توانایی مدیریت آن را ندارید، توصیه میشود از مشاوره تخصصی بهرهمند شوید. مشاوران و روانشناسان میتوانند با ارائه راهکارهای عملی و متناسب با شرایط خاص خانواده شما، به بهبود روابط و کاهش پرخاشگری کمک کنند. برای دریافت مشاوره از پزشکان و متخصصان مجرب، میتوانید از خدمات دکتریاب استفاده کنید. پرخاشگری کودکان و نوجوانان در خانه: راهکارها و مشاوره چگونه با پرخاشگری نوجوانان کنار بیاییم؟
توجه: هوش مصنوعی کامل نیست و میتواند اشتباه کند. توصیهی ما، توجه به راهنمایی پزشکان است