سن: 17 وزن: 60 جنسیت: خانم

چرا اینقدر افکار خودکشی و استرس دارم؟

سلام مدتیه که من
با مادرم خیلی به مشکل برخوردم به طوریکه از وقتی طلاق گرفتن مدام فقط داد بزنه و بهم توهین میکنه حتی سر عادی ترین چیز ها مخصوصا فحش هایی که ناموسی هستندبهم میدن اصلا نمیتونم باهاش صحبت کنم خیلی زود عصبی میشه خیلی اذیتم میکنه مدام اسفند دود میکنه و میگه برامون دعا نوشتن تا زندگیمو خراب کنن و اینجوری به قول خودش نحسی هارو دور میکنه ولی واقعا اینکه هر روز اسفند دود میکنه اذیتم میکنه اگه چیزی هم بگم میگه تو شیطانی و..پدرم هم اصلا آدمی نیست که بشه باهاش زندگی کرد 1 سال اجازه نداد درس بخونم چون از نظرش دختر جای پیشرفت نداره وقتی صدای بلند می‌شنوم هر صدایی باشه خود به خود دستام میلرزه و کوچیک ترین بلند شدن تن صدا میترسم مادرم اصلا گوش نمیکنه که نباید پرنده تو خونه باشه و تموم کثیفی ها و سر صداشون خیلی آزارم میده
نمیدونم چیکار کنم که افکارم آروم باشه

23 آبان 1405 - 22:12

51 بازدید

پاسخ پزشکان

5 پاسخ
محمد جعفر ترکان

محمد جعفر ترکان

کارشناس ارشد مشاوره رواندرمانگر اگزيستانسيال تخصص در روانشناسي روانکاوي دربهبود:استرس و اضطراب| سوگ فقدان| طلاق شکست عاطفي خيانت|وسواس|فوبيا|پوچي بي کفايتي و کم بود عزت نفس دکتر


سلام عزیزم. از حرف‌هایت می‌شود فهمید که مدت زیادی است در خانه تحت فشار هستی؛ از یک طرف داد زدن‌ها، توهین‌ها و فحاشی‌های مادرت، از طرف دیگر تجربه‌ی محدود شدن از سوی پدرت و نادیده گرفته شدن خواسته‌هایت. انگار خانه که باید جایی برای آرامش و احساس امنیت باشد، برای تو به محیطی تبدیل شده که باید مدام مراقب صداها، واکنش‌ها و اتفاقات اطرافت باشی.

می‌خواهم اول یک چیز را به تو بگویم: اینکه با شنیدن صدای بلند دست‌هایت می‌لرزد و از بالا رفتن تن صدا می‌ترسی، لزوماً به معنای ضعیف بودن تو نیست. وقتی آدم بارها در معرض داد زدن، تحقیر یا رفتارهای غیرقابل‌پیش‌بینی قرار می‌گیرد، ممکن است بدنش به صداهای بلند حساس شود و حتی پیش از آنکه اتفاق بدی بیفتد، حالت آماده‌باش بگیرد.

از نگاه روان‌درمانی پدیدارشناسانه اگزیستانسیال، مسئله فقط این نیست که دیگران چه می‌گویند؛ مسئله این است که تو در فضای خانه چه تجربه‌ای از زندگی داری. آیا می‌توانی راحت حرف بزنی؟ آیا می‌توانی مخالفت کنی، بدون اینکه از توهین یا برچسب خوردن بترسی؟ آیا احساس می‌کنی حق داری نیازها و خواسته‌های خودت را داشته باشی؟

وقتی پاسخ این سؤال‌ها مرتب منفی باشد، طبیعی است که آدم به‌تدریج خسته، عصبی و حساس شود و حتی صداهای معمولی هم برایش آزاردهنده شوند.

### چه کارهایی می‌توانی برای آرام‌تر شدن انجام بدهی؟

1. قرار نیست با توضیح دادن بیشتر، حتماً مادرت را متقاعد کنی.

از حرف‌هایت پیداست که تلاش کرده‌ای درباره‌ی چیزهایی که آزارت می‌دهند با مادرت صحبت کنی، اما او گاهی به‌جای شنیدن حرفت، عصبانی می‌شود یا تو را با عباراتی مثل «شیطانی» خطاب می‌کند. در چنین شرایطی، لازم نیست هر بار وارد بحث طولانی شوی یا برای اثبات حقانیت خودت تلاش کنی.

اگر دیدی گفت‌وگو به توهین و داد زدن رسیده، در صورت امن بودن شرایط، می‌توانی بحث را متوقف کنی و از آن فضا فاصله بگیری. این کار به معنای پذیرفتن حرف‌های او نیست؛ به معنای مراقبت از خودت است.

2. وقتی صدای بلند می‌شنوی و دست‌هایت می‌لرزد، با بدنت نجنگ.

به‌جای اینکه به خودت بگویی «چرا این‌قدر می‌ترسم؟»، سعی کن توجهت را به محیط فعلی برگردانی. کف پاهایت را روی زمین احساس کن، به چند شیء اطرافت نگاه کن و بازدم‌هایت را کمی آرام‌تر و طولانی‌تر کن. اگر امکانش هست، به فضای کم‌صداتری برو.

هدف این نیست که به‌زور ترست را از بین ببری؛ هدف این است که کم‌کم تجربه کنی هر صدای بلندی الزاماً به معنای وقوع یک اتفاق خطرناک نیست. البته اگر واقعاً احتمال خشونت وجود دارد، اولویت با دور شدن از موقعیت خطرناک است.

3. برای خودت فضایی هرچند کوچک بساز که در آن اختیار بیشتری داشته باشی.

می‌فهمم که نمی‌توانی به‌سادگی رفتار مادرت، دود کردن اسفند یا حضور پرنده‌ها را تغییر بدهی. اما شاید بتوانی در طول روز زمانی را برای مطالعه، پیاده‌روی، ارتباط با یک دوست قابل‌اعتماد یا فعالیتی که برایت معنا دارد در نظر بگیری. اگر درس خواندن و پیشرفت برایت مهم است، ارزش دارد به‌تدریج راهی امن و عملی برای ادامه دادن آن پیدا کنی.

4. لازم است درباره‌ی ترس و لرزش بدنت هم جدی‌تر فکر کنیم.

حساسیت شدید به صدا، لرزش دست‌ها و ترس از بالا رفتن تن صدا می‌تواند در شرایط فشار روانی طولانی‌مدت اتفاق بیفتد، اما از روی این توضیحات نمی‌شود علت قطعی آن را مشخص کرد. اگر این وضعیت ادامه دارد یا زندگی روزمره‌ات را مختل کرده، صحبت با روان‌شناس یا روان‌درمانگر می‌تواند به تو کمک کند تجربه‌هایت را بهتر بشناسی و احساس امنیت بیشتری پیدا کنی.

### اما می‌خواهم یک موضوع مهم‌تر را هم بفهمم

از میان تمام چیزهایی که تعریف کردی، به نظرم مهم است بدانیم آیا فقط از نظر عاطفی تحت فشار هستی یا در خانه از نظر جسمی هم احساس خطر می‌کنی.

می‌خواهم سه سؤال از تو بپرسم:

- چند سالت است و در حال حاضر با مادرت زندگی می‌کنی یا پدرت هم در خانه حضور دارد؟
- آیا مادرت یا پدرت تا به حال تو را تهدید کرده‌اند، کتک زده‌اند یا طوری رفتار کرده‌اند که از آسیب جسمی بترسی؟
- وقتی می‌گویی می‌خواهی افکارت آرام شود، بیشتر منظورت این است که از شدت عصبانیت و سروصدای خانه خسته شده‌ای، یا وقتی تنها می‌شوی هم افکار ناراحت‌کننده و ترسناک دست از سرت برنمی‌دارند؟

لازم نیست به همه‌ی سؤال‌ها یک‌جا پاسخ بدهی. از هرکدام که راحت‌تری شروع کن. می‌خواهم بهتر بفهمم در چه شرایطی زندگی می‌کنی تا راهنمایی‌ام متناسب با واقعیت زندگی تو باشد، نه اینکه صرفاً به تو بگویم آرام باش و تحمل کن.

محمد جعفر ترکان | روان‌شناس و روان‌درمانگر اگزیستانسیال

تلفن و پیامک جهت هماهنگی وقت روان‌درمانی: 09338729993

24 آبان 1405 - 1:17

آیا پاسخ پزشک مناسب بود؟
محمد جعفر ترکان

محمد جعفر ترکان

کارشناس ارشد مشاوره رواندرمانگر اگزيستانسيال تخصص در روانشناسي روانکاوي دربهبود:استرس و اضطراب| سوگ فقدان| طلاق شکست عاطفي خيانت|وسواس|فوبيا|پوچي بي کفايتي و کم بود عزت نفس دکتر


سلام عزیزم. از حرف‌هات این‌طور می‌فهمم که مدتیه در خانه، به‌جای اینکه احساس آرامش و امنیت داشته باشی، مدام باید مراقب رفتار و صدای دیگران باشی؛ انگار هر لحظه ممکنه با داد، توهین یا عصبانیت روبه‌رو بشی. وقتی حتی بالا رفتن معمولیِ صدای کسی باعث لرزش دست‌هات و ترس می‌شه، معلومه که چقدر تحت فشار قرار گرفتی. به‌خصوص وقتی احساس می‌کنی نه مادرت حرفت رو می‌شنوه و نه پدرت فضایی برای پیشرفت و زندگی مستقل برات فراهم می‌کنه.

**اول از همه، می‌خوام بدونی که توهین و فحش، حتی از طرف مادر، چیزی نیست که مجبور باشی آن را عادی یا حق او بدونی.** تو حق داری در خانه با احترام باهات رفتار بشه.

از نگاه روان‌درمانی پدیدارشناسانه اگزیستانسیال، وقتی محیط زندگی برای مدتی طولانی با تنش، صدای بلند و پیش‌بینی‌ناپذیری همراه می‌شه، ممکنه آدم حتی در لحظه‌هایی که خطر مستقیمی وجود نداره هم نتونه احساس آرامش کنه. انگار بدن و ذهن دائماً منتظر اتفاق ناخوشایند بعدی هستن. لرزش دست‌ها و ترس تو هنگام بالا رفتن صدا می‌تونه با چنین وضعیتی مرتبط باشه؛ این واکنش لزوماً به معنای ضعیف بودن تو نیست.

### **چه کارهایی می‌تونی برای آرام‌تر شدن انجام بدی؟**

**1. در لحظه‌ای که صدای کسی بالا می‌ره، اول به بدنت کمک کن.**

لازم نیست همان لحظه مسئله رو حل کنی یا از خودت دفاع کنی. اگر امکانش هست به فضای آرام‌تری برو، کف پاهایت رو روی زمین حس کن و چند بار به‌آرامی نفس بکش؛ بازدم رو کمی طولانی‌تر از دم انجام بده. به خودت یادآوری کن: «الان ترسیدم؛ لازم نیست همین لحظه همه‌چیز رو حل کنم.»

**2. برای قانع کردن مادرت، خودت رو فرسوده نکن.**

وقتی مادرت عصبانیه یا حرف‌هایت رو با برچسب‌هایی مثل «شیطانی» جواب می‌ده، شاید گفت‌وگو در همان لحظه نتیجه‌ای نداشته باشه. اگر امنه، بحث رو کوتاه کن و زمانی که فضا آرام‌تره خواسته‌ات رو مطرح کن. تو مسئول تغییر دادن باورهای مادرت نیستی و لازم نیست برای اثبات حقانیتت وارد هر بحثی بشی.

**3. برای خودت یک فضای کوچکِ امن بساز.**

اگر امکانش رو داری، زمانی رو بیرون از فضای پرتنش خانه بگذرون؛ مثلاً در کتابخانه، محیط آموزشی یا کنار فردی قابل‌اعتماد. اگر صدای پرنده‌ها و دود اسفند آزارت می‌ده، قابل‌درکه؛ اما بهتره در کنار تلاش برای کاهش این محرک‌ها، به نیاز خودت به آرامش و داشتن حریم شخصی هم توجه کنی.

**4. به آینده‌ای فراتر از شرایط فعلی فکر کن.**

اینکه پدرت مانع درس خوندنت شده، می‌تونه احساس گیر افتادن و نداشتن اختیار رو تشدید کنه. اگر امکانش وجود داره، قدم‌های کوچک و عملی برای ادامه تحصیل، یادگیری مهارت و رسیدن به استقلال مالی بردار. قرار نیست همه‌چیز رو یک‌باره تغییر بدی؛ حتی یک قدم کوچک هم می‌تونه احساس اختیار رو به زندگی‌ات برگردونه.

**5. رنجت رو به‌تنهایی تحمل نکن.**

اگر این ترس و لرزش مدام تکرار می‌شه یا روی خواب، تمرکز و زندگی روزمره‌ات اثر گذاشته، صحبت با یک روان‌درمانگر می‌تونه کمک‌کننده باشه. در روان‌درمانی اگزیستانسیال، می‌شه با دقت به تجربه ترس، احساس بی‌پناهی و محدودیت‌هایی پرداخت که در محیط زندگی‌ات تجربه می‌کنی؛ نه برای اینکه تو رو با شرایط نامناسب سازگار کنیم، بلکه برای اینکه بهتر خودت رو بشناسی و راه‌های ممکن برای مراقبت از خودت رو پیدا کنی.

### **می‌خوام دو سؤال مهم ازت بپرسم**

**اول:** وقتی مادرت داد می‌زنه یا بهت فحش می‌ده، فقط توهین کلامی اتفاق می‌افته یا تا حالا تهدید به آسیب زدن یا کتک زدن هم وجود داشته؟ می‌خوام بدونم آیا در خانه از نظر جسمی هم احساس ناامنی می‌کنی.

**دوم:** چند سالته و آیا در حال حاضر امکان ادامه تحصیل، کار کردن یا گذراندن بخشی از روز در محیطی بیرون از خانه رو داری؟

اگر این دو مورد رو برام توضیح بدی، بهتر می‌تونیم بررسی کنیم که در شرایط فعلی چه راهی برای آرامش بیشتر و افزایش اختیار و امنیتت واقع‌بینانه‌تره.

**محمد جعفر ترکان | روان‌شناس و روان‌درمانگر اگزیستانسیال**

تلفن و پیامک جهت هماهنگی وقت روان‌درمانی: **09338729993**

24 آبان 1405 - 23:59

آیا پاسخ پزشک مناسب بود؟
فاطمه ملایری

فاطمه ملایری

کارشناس ارشد روانشناس و مشاور


با سلام به مدت زیادی اضطراب را تحمل میکنید و لازم هست از نظر اضطرتب و افسردگی مورد ارزیابی قرتر بگیرید همچنین مادر نیز از نظر شناختی بهتر است  مورد ارزیابی قرار گیرد و محیط زندگیتان تغییر کند و جو بهتری حاکم باشد

25 آبان 1405 - 21:25

آیا پاسخ پزشک مناسب بود؟
شاهین کریم پور

شاهین کریم پور

کارشناس ارشد روانشناس باليني ،روان درمانگر (فردي و زوجي)


با سلام
علایم اضطرابی وسواس و افسردگی وجود داشته که می‌تواند از پیامدهای طلاق باشد تا به پذیریش برسدو یا اضطراب و افکار خرافاتی بوده الان بیشتر شده که نیازمند درمان است و درمان ان ترکیبی از دارو توسط روان پزشک و روان درمانی توسط روان شناس میباشد و اینکه فرزندان طلاق مستعد اضطراب و افسردگی هستند توصیه میشود اورژانسی به روان پزشک مراجعه داسته باشید

23 آبان 1405 - 22:36

آیا پاسخ پزشک مناسب بود؟
سمانه کریمی شاه نشین

سمانه کریمی شاه نشین

کارشناس ارشد روانشناس و مشاورخانواده،زوج درمانگر،مشاوره پيش از ازدواج، درمانگرفردي(اضطراب وافسردگي)،


سلام و درود
به نظر می‌رسد قرار گرفتن طولانی‌مدت در معرض تنش، توهین و ناامنی عاطفی در خانواده، باعث افزایش اضطراب و فشار روانی شما شده است. لرزش دست‌ها و ترس از صدای بلند می‌تواند نشانه برانگیختگی مزمن سیستم عصبی در اثر استرس باشد.

در قدم اول، لازم است سلامت روان و امنیت خودتان را در اولویت قرار دهید، از درگیری‌های فرسایشی فاصله بگیرید و در صورت امکان از یک فرد امن کمک بگیرید. مراجعه به روان‌شناس برای بررسی علائم اضطرابی و افکار خودکشی ضروری است.

اگر افکار خودکشی دارید، لطفاً آن‌ها را جدی بگیرید؛ اگر قصد، برنامه یا احتمال اقدام دارید، تنها نمانید و فوراً به اورژانس مراجعه کنید. شما سزاوار زندگی در محیطی امن و محترمانه هستید.

23 آبان 1405 - 22:50

آیا پاسخ پزشک مناسب بود؟
هوش مصنوعی دکتریاب

پاسخ هوش مصنوعی دکتریاب

به نظر می‌رسد با شرایط خانوادگی و روانی دشواری روبرو هستید که باعث اضطراب و ناراحتی شما شده است. رفتارهای پرخاشگرانه و توهین‌آمیز مادر، باورهای خرافی مبنی بر طلسم و چشم زخم، و همچنین کنترل‌گری پدر در عدم اجازه تحصیل، همگی می‌توانند تأثیرات روانی منفی قابل توجهی بر شما داشته باشند. لرزش دست و ترس از صدای بلند، علائم رایجی هستند که در مواجهه با استرس و اضطراب شدید بروز می‌کنند. تمرکز بر آرامش ذهنی در چنین شرایطی چالش‌برانگیز است، اما توجه به سلامت روان خود در اولویت قرار دارد. برای مدیریت بهتر این موقعیت و بهبود وضعیت روحی خود، مراجعه به یک متخصص سلامت روان مانند روانشناس یا روانپزشک بسیار توصیه می‌شود. اثرات استرس و مشکلات خانوادگی بر سلامت روان

توجه: هوش مصنوعی کامل نیست و می‌تواند اشتباه کند. توصیه ما، توجه به راهنمایی پزشکان است.

نیاز به مشاوره فوری دارید؟

همین حالا با پزشکان متخصص روانشناس به صورت تلفنی و آنلاین مشاوره بگیرید.

دریافت مشاوره فوری

سوالات مشابه