سهیل گلیج خرم
کارشناس ارشد روانشناس ، رواندرمانگر باليني ، مشاور
سلام، وقت شما هم بخیر.
توصیفی که از شرایطتون داشتید، یعنی عمل کردن بر اساس احساس و میل لحظهای، دشواری در کنترل تکانهها، نوسانات شدید خلقی و بهخصوص بالا رفتن احتمال رفتارهای پرخطر یا خودکشی در زمان بدتر شدن حال، موضوع مهمی هست و بهتره حتماً بهصورت تخصصی بررسی بشه.
اما صرفاً بر اساس این توضیحات نمیشه گفت که «اسم مشکل» دقیقاً چیست. تکانشگری و نوسانات خلقی میتونن در شرایط و اختلالات مختلف دیده بشن و برای تشخیص افتراقی، باید عواملی مثل الگوی تغییرات خلق، مدت و شدت این دورهها، سابقه رفتارهای پرخطر، افکار و رفتارهای خودآسیبرسان، شرایط فردی و بینفردی و همچنین سابقه روانشناختی بررسی بشه.
از نظر درمان هم CBT میتونه در کنترل افکار، هیجانات و رفتارهای تکانشی مؤثر باشه، اما با توجه به توضیحاتی که دادید، ممکنه رویکردهایی مثل DBT (رفتاردرمانی دیالکتیکی) نیز بسیار مناسب باشند؛ چون بهطور تخصصی روی تنظیم هیجان، تحمل پریشانی، کنترل تکانه و کاهش رفتارهای خودآسیبرسان و پرخطر کار میکنه. البته انتخاب رویکرد درمانی باید بعد از ارزیابی دقیق انجام بشه.
بنابراین پیشنهاد من اینه که ابتدا توسط روانشناس، طی چند جلسه مصاحبه و ارزیابی تخصصی، وضعیتتون بهطور کامل بررسی بشه و سپس بر اساس تشخیص و نیازهای شما، نوع و مسیر درمان مشخص بشه. در بعضی شرایط نیز ممکنه ارزیابی روانپزشک در کنار رواندرمانی لازم باشه.
یک نکته خیلی مهم هم اینه که چون گفتید وقتی حالتون بد میشه احتمال خودکشی بالاست، این قسمت رو نباید دستکم گرفت. اگر در حال حاضر افکار خودکشی دارید، احساس میکنید ممکنه به خودتون آسیب بزنید، یا کنترل رفتارتون براتون خیلی سخت شده، بهتره تنها نمانید و همین امروز برای ارزیابی فوری و کمک تخصصی اقدام کنید.
در مجموع، چیزی که توصیف کردید قابل درمان و قابل مدیریت هست؛ اما برای اینکه مشخص بشه دقیقاً چه مسئلهای پشت این الگو قرار داره و چه درمانی برای شما مناسبتره، تشخیص باید توسط روانشناس یا روانپزشک و بر اساس مصاحبه و ارزیابی تخصصی انجام بشه.
29 مرداد 1405 - 9:27
