نگرانی مادرانه و تاثیر آن بر روابط اجتماعی پسر جوان؟

پیمان مام شریفی

کارشناس ارشد روان شناس و روان درمانگر- مشاوره پژوهش در روان شناسي

با درک کامل نگرانی شما، این اتفاق یک چالش رایج در رابطه با نوجوانان است. بهتر است در فرصتی مناسب و با آرامش، بدون سرزنش، با پسرتان صحبت کنید و احساس نگرانی خود را به دلیل تماس‌های مکرر توضیح دهید، نه اینکه آن را انکار کنید. سعی کنید به حریم شخصی او احترام بگذارید و با هم بر سر قوانین مشخصی مانند ساعت بازگشت به خانه و تعداد تماس‌های معمول به توافق برسید. این برخورد، هم نگرانی شما را کاهش می‌دهد و هم استقلال در حال رشد او را می‌پذیرد.

نرگس آذرمی

کارشناس ارشد تراپيست ،خانواده روانشناس باليني درمانگر و زوج درماني و کودک و نوجوان براساس طرحواره

سلام و عرض احترام
واکنش تند پسرتون بیشتر به‌خاطر حساسیت نوجوان به استقلال و قضاوت دوستان است، نه بی‌احترامی. تماس‌های مکرر شما از نگرانی می‌آید، اما برای او شکل «کنترل» پیدا می‌کند.

راهکار علمی کوتاه:

• تعداد تماس‌ها را کاهش دهید و یک تماس مشخص و توافقی داشته باشید.
• با او درباره مرزبندی سالم و ساعت بازگشت، یک قانون مشترک تنظیم کنید.
• پیام اصلی‌تان را به‌صورت شفاف بگویید: «هدفم امنیت توست، نه محدود کردن.»
اینجا موضوع «استقلال‌خواهی نوجوان» است و با تنظیم مرزها و ارتباط آرام قابل مدیریت است.