روحي رواني؟

1 پـاسـخ

• بشری صدقی شامیر کارشناس ارشد روانشناس باليني

  سلام. خوبي؟
  اين حرفهايي که گفتي نشون ميده تحت فشار شديد، ترس و خشم مزمن هستي. درد و عصبانيتي که تجربه ميکني شديد و واقعيه، اما آسيب رسوندن به ديگران هيچ‌وقت راه‌ حل نيست و آيندتو بطور کامل نابود ميکنه. تو سزاوار حمايتي، نه اينکه بدتر خودت هم خودتو تنبيه کني.
  اول مسئله امنيتت مطرحه. بايد فهميد چه کسي داره آزارت ميده. اين موضوع بايد با يک فرد بزرگسال قابل اعتماد مطرح بشه. پدر، مادر، مشاور مدرسه، معلم... هدف از گفتن به بزرگسال اين نيست که داستان و دردسر و شکايت و اينچيزا پيش بياد. واسه اينه که ازت حفاظت شه.
  دوم اينکه تنهايي تحمل کردن اين شرايط خطرناکه.آزار هرروزه ميتونه سيستم عصبي يک نوجوانو به هم بريزه و احساس انفجار ايجاد کنه. اين واکنش طبيعي بدن به فشار شديده.
  براي اينکه آسيبي به خودت يا ديگري وارد نشه، همين امروز با يک بزرگسال تماس بگير. اگه کسيو نداري، مشاور مدرسه يا خط مشاوره 123 (اورژانس اجتماعي) امن‌ترين گزينست (براي حمايت از نوجوانان، آموزش ديدن). تو داري با موقعيتي مواجه ميشي که هيچ 15 ساله‌اي نبايد تنها تحملش کنه. حتما توصيمو جدي بگير.
  
  خوب باشي

  دریافت مشاوره تلفنی از پزشک
  پاسخ پزشک مناسب بود؟ (1)(0)