زهرا
16
آقــا

مشکلات رفتاری نوجوان 16 ساله: لجبازی، بی‌احترامی و راه‌های حل آن؟

سلام پسرم 16سالش شب ها خيلي بيرون ميمونه چن روز پيش به خاطر بيرون ماندن باباش باهاش دعوا کرد جوري که به کتک کاري کشيد ماشين ازش گرفت گوشيش ازش گرفت ولي روش باز شده هرچي از دهنش درمياد ميگه هيچ ترسي نداره دورار ديشب بيرون ماند هرچي ميگيم گوش نميدن مغازه کار ميکنه نه مدرسه ميره ديروز يه کلاه سرش گذاشته بود بهش گفتم اون کلاه نزار بهت نمياد بر گشت گفت اونو ميزارم ببينم فضول کيه به خدا يخ زده بودم ولي به باباش نگفتم خيلي غصه مي خوره اخه اصلا احترام به بزرگتر نمي زاره چن بار روي باباش وايساده نمي دانم چه کار کنا بزارمش بيرون هم اين جوري تحمل کنه خيلي نگرانيم به خا طر دوردور ماشينم فروختم شايد کوتاه بياد کمتر بره بيرون

4 پـاسـخ


  • سلام و وقت بخير
     حرف‌هاتون پر از نگرانيه و کاملاً ميشه دل‌مشغولي شما رو به عنوان والد فهميد. 16سالگي سنيه که خيلي از نوجوان‌ها براي مستقل شدن، حرف‌شنوي کمتري نشون ميدن و گاهي رفتارهايي دارن که براي والدين ترسناک و گيج‌کننده‌ست. اين ها خاصيت دوران نوجوانيه
    رفتارهايي مثل دير بيرون موندن، تند حرف زدن، بي‌توجهي به مدرسه يا زير بار نرفتن قوانين، معمولاً بيشتر از اينکه از بي‌احترامي باشه، از فشار، خشم فروخورده يا احساس شنيده نشدن مياد.

     برخوردهاي تند و تنبيه‌هاي شديد، حتي وقتي از سر دلسوزيه، معمولاً اوضاع رو آروم‌تر نمي‌کنه و فاصله‌ها رو بيشتر مي‌کنه.
    نوجوان بيشتر از هر دوره ي ديگه اي دنبال استقلاله،اون خودش رو مرکز جهان هستي ميبينه و همينطور دنبال دريافت احترامه .

     الان مهم‌ترين چيز اينه که تنش‌ها کمتر بشه و رابطه امن‌تر بمونه. بهتره فعلاً از دعوا و درگيري دوري بشه، گفتگوها در زمان آرامش انجام بشه و قوانين شفاف،خيلي ساده و قابل اجرا باشن.

    لطفا براي بازسازي رابطه با فرزندتون و جلوگيري از حاد شدن شرايط از يک روانشناس نوجوان کمک بگيريد تا بدون سرزنش، راه ارتباط دوباره باز بشه.

     اين شرايط سخت هست، اما قابل بهتر شدن هم هست. اينکه نگرانيد و دنبال راه درست مي‌گرديد، خودش نشونه‌ي توجه و اهميت شماست.
     با آرزوي آرامش و حالِ بهتر براي شما 

    پاسخ پزشک مناسب بود؟ (0) (0)
  • ضمن سلام و عرض ادب،با احترام به ساحت مقدس مادر بودن شما،اگر از 12 تا 18 سالگي که دوره رشد شناختي مي‌باشد،منو جوان معمولا دچار بحران هويت مي‌شود در اين سنين،اگر نقش پدر پررنگ نباشد همسالان جاي آن را خواهند گرفت،شما به عنوان مادر تنها تا 11 يا 12 سالگي مي‌توانيد به خوبي تاثير بگذاريد،که معمولاً دوره شکل‌گيري طرحواره‌هاست،اما بعد از آن بايد نقش پدر پررنگ باشد،احتراماً با رفتارهايي که شما انجام داده‌ايد به نتيجه نخواهيد رسيد،بلکه بدتر خواهد شد،بي احترامي وي بازتابي از بي‌احترامي است که نسبت به خود حس کرده است هرچند اگر والدين بي‌احترامي نکرده باشند،جايي احساس کرده حرمت‌ها شکسته شده که اين چنين پرخاشگرانه رفتار مي‌کند،احتمالاً اگر از وي بخواهيد به روانشناس مراجعه کند نخواهد پذيرفت و مي‌گويد مشکل از خود شماست نه من،پس بهتر است شما خود جلسه مشاوره بگيريد تا بتوانيد با تغيير در رفتار خود رفتار فرزندتان را تغيير دهيد،براي راهنمايي در خدمتتان هستم.
    09112742397

    پاسخ پزشک مناسب بود؟ (0) (0)
  • سلام دوست عزيز نوجواني سنيست که خواسته هاي والدين و واکنش هاي فرزندان از دوران کودکي بايد تغيير شکل پيدا کنند،به نحوي که با شرايط کنوني فرزند شما هماهنگ باشند گاهي ميبينيد کوچک ترين تناقضي در رفتار والدين و در ادامه نا آشنا بودن و تغيير شرايط براي کودک منجر به اختلافات اين چنيني ميشود،يادتان باشد بچه ها به يک باره بد نميشوند فقط نميتوانند با شرايط کنوني کنار بيايند و رفتار مناسب را هنوز براي خودشان پيدا نکرده اند

    پاسخ پزشک مناسب بود؟ (0) (0)
  • درود فراوان
    تنبيه بدني را کاملاً قطع کنيد.
    • ✅ قوانين محدود ولي ثابت بگذاريد (ساعت برگشت مشخص + پيامد مشخص).
    • 👨‍👩‍👦 پدر و مادر هماهنگ باشند، دوگانگي نداشته باشيد.
    • 🗣 گفت‌وگوي آرام و بدون تحقير؛ بيشتر گوش بدهيد تا نصيحت کنيد.
    • 📌 ارزيابي روان‌شناس نوجوان ضروري است (ترک مدرسه و پرخاشگري مهم است).

    بيرون کردن از خانه توصيه نمي‌شود؛ خطر را بيشتر مي‌کند.
    مداخله زودهنگام خيلي مهم است.

    پاسخ پزشک مناسب بود؟ (0) (0)
بازدید : 30 مرتبه
پـرسـش جــدیــد

پاسخ هوش مصنوعی دکتریاب :

مشکلات رفتاری نوجوان 16 ساله: لجبازی، بی‌احترامی و راه‌های حل آن

رفتار پسرتان در این سن، نشانه‌هایی از بلوغ و تلاش برای استقلال را نشان می‌دهد که متاسفانه به شکل نامناسبی بروز پیدا کرده است. برخورد قهری و محدودیت‌های شدید، به‌جای حل مسئله، او را بیشتر تحریک به لجبازی و رفتارهای پرخطر می‌کند. به جای مقابله، سعی کنید با او همدلی کنید و دلایل رفتارهایش را بشنوید. یک گفتگوی صمیمانه و بدون قضاوت می‌تواند به شما کمک کند تا نیازها و نگرانی‌های او را درک کنید. به جای تمرکز بر محدودیت‌ها، سعی کنید مسئولیت‌هایی متناسب با سنش به او بسپارید و به او نشان دهید که به او اعتماد دارید. ایجاد فرصت‌هایی برای ابراز وجود و تصمیم‌گیری در زمینه‌های مختلف، می‌تواند به او کمک کند تا احساس ارزشمندی و استقلال کند. همچنین، ارتباط موثر با مدرسه و مشاوران می‌تواند در شناسایی مشکلات زمینه‌ای و ارائه راهکارهای مناسب مفید باشد. در نهایت، در نظر داشته باشید که تغییر رفتار نیازمند صبر، استمرار و همدلی است. جهت دریافت مشاوره دقیق‌تر و دریافت راهکارهای تخصصی، می‌توانید از پزشکان متخصص در دکتریاب کمک بگیرید.


توجه: هوش مصنوعی کامل نیست و می‌تواند اشتباه کند. توصیه‌ی‌ ما، توجه به راهنمایی پزشکان است

مراکز روانشناس در تهران

تخصص های پربازدید

دکتر گوارش در تهران
متخصص زنان و زایمان
متخصص ارتوپد
متخصص پوست، مو و زیبایی

سوالات مشابه