دکتر سید حسین اسلامی متخصص روانپزشک (اعصاب و روان)
با سلام با توجه به نوع مشکلي که با اون مواجه هستيد لازمه به همراه همسرتون به روانپزشک يا روانشناسي که کار زوج درماني انجام ميده مراجعه کنيد . مراجعه تنهايي خودتون ممکنه نتونه کمک چنداني در حل مساله بکنه .
دکتر زهرا رحیمی دکترای تخصصی روانشناس | مدرس دانشگاه |روان درمانگر فردي( بزرگسال)| مشکلات زوجين|
سلام وقت بخير
از توضيحاتي که دادي ميشود فهميد چقدر بين عشق به همسرت و رنجي که از رفتار خانوادهي او ميبري گير کردهاي و احساس تنهايي و بيپناهي ميکني.
در رويکردهاي نظاممند و زوجدرماني ما اين وضعيت را بهعنوان تعارض «وفاداري دوگانه» ميبينيم؛ يعني همسرت بين حمايت از تو و حفظ صميميت با خانوادهاش سردرگم است و چون مهارت حل تعارض و مرزبندي را ياد نگرفته، ناخواسته تو را در اين رابطه تنها گذاشته است.
درمان معمولاً با کمک به شما و همسرت براي تعريف مرزهاي سالم بين زندگي مشترک و خانوادهي گسترده، تقويت مهارت گفتوگوي بدون سرزنش درباره دردهايي که از خانوادهاش تجربه کردهاي، و توافق روي رفتارهاي مشخص همسر در موقعيتهاي تنشزا (مثل نوع پاسخ به دخالتها، نحوهي دفاع از تو، و حدّ رفتوآمدها) پيش ميرود.
پيشنهادم اين است در فضاي آرام، بدون حمله به خانوادهاش، احساساتت را با «منپيام» (من احساس تحقير/تنهايي ميکنم وقتي...) مطرح کني
و او را دعوت کني براي چند جلسه زوجدرماني بيايد تا زير نظر يک متخصص، هم مهارت مرزبندي را ياد بگيريد و هم راهحلهايي پيدا کنيد که هم احترام خانواده حفظ شود و هم امنيت و آرامش زندگي مشترکتان.