محمد جعفر ترکان
کارشناس ارشد روانشناس و رواندرمانگر اگزيستانسيال تخصص در روانکاوي،بهبود: روابط طلاق شکست عاطفي خيانت | استرس و اضطراب| سوگ فقدان| فوبيا|وسواس فکري|پوچي بي کفايتي و کم بود عزت نفس دکتر
سلام، وقت شما بخیر.
از توضیحاتی که نوشته‌اید، متوجه می‌شوم که از سال‌های نوجوانی با خودارضایی مکرر درگیر بوده‌اید و اکنون احساس می‌کنید کنترل این رفتار برایتان دشوار شده است. در کنار آن، از افسردگی و نیاز به کمک روانپزشکی صحبت می‌کنید. مهم است بدانید که این مسئله لزوماً به معنای ضعف اراده یا ناتوانی شما نیست و می‌توان آن را با نگاه دقیق‌تری بررسی کرد.
### آیا ذهنیت شما درباره خودارضایی درست است؟
شما اشاره کردید که در 14 سالگی، وقتی دو روز درگیر دیدوبازدید بودید و تنها نماندید، خودارضایی نکردید و احساس کردید بدنتان قوی‌تر شده است. این تجربه نکته مهمی دارد: به نظر می‌رسد تنهایی، بیکاری و شرایط محیطی در تکرار این رفتار برای شما نقش دارند.
خودارضایی به‌خودی‌خود بیماری محسوب نمی‌شود و تعداد دفعات آن به‌تنهایی برای تشخیص مشکل کافی نیست. مسئله زمانی اهمیت پیدا می‌کند که فرد بارها برای کنترل رفتارش تلاش کند اما نتواند، یا این رفتار به زندگی روزمره، روابط، کار و سلامت روانش آسیب بزند.
### از نگاه روان‌درمانی پدیدارشناسانه اگزیستانسیال
گاهی یک رفتار تکراری فقط برای لذت جنسی انجام نمی‌شود؛ ممکن است راهی برای فاصله‌گرفتن موقت از احساساتی مانند تنهایی، بی‌حوصلگی، اضطراب، اندوه یا پوچی باشد. البته برای فهمیدن اینکه این موضوع درباره شما صدق می‌کند یا نه، لازم است تجربه خودتان را دقیق‌تر بررسی کنیم.
اگر خودارضایی در زمان تنهایی بیشتر می‌شود، می‌توانیم از خود بپرسیم: وقتی تنها می‌مانم، چه چیزی را تجربه می‌کنم که تحملش دشوار است؟ آیا احساس بی‌حوصلگی دارم، از افکارم فرار می‌کنم، نیاز به آرام‌شدن دارم یا به دنبال راهی برای پرکردن خلأ زندگی هستم؟
در این رویکرد، هدف صرفاً حذف یک رفتار نیست؛ بلکه فهمیدن رابطه شما با تنهایی، احساسات و انتخاب‌هایتان است تا به‌تدریج راه‌های دیگری برای مواجهه با تجربه‌های دشوار پیدا کنید.
### آیا برای درمان حتماً به دارو نیاز دارید؟
نمی‌توان گفت که برای کنترل خودارضایی حتماً به دارو نیاز دارید یا اینکه دارو به‌تنهایی مشکل را حل می‌کند. شما در حال حاضر سرترالین 100، پروپرانولول 10 و والپروات سدیم را با دوزهایی که نوشته‌اید مصرف می‌کنید. لازم است روانپزشک شما درباره علت تجویز هر دارو، میزان اثرگذاری آن و وضعیت افسردگی‌تان تصمیم بگیرد. هیچ‌کدام از داروها را خودسرانه قطع یا کم‌وزیاد نکنید. دارو ممکن است برای برخی مشکلات همراه، از جمله افسردگی، ضروری باشد؛ در کنار آن، روان‌درمانی نیز می‌تواند کمک‌کننده باشد.
### برای شروع، سه نکته را در نظر بگیرید
- زمان‌ها و موقعیت‌هایی را که میل به خودارضایی در آن‌ها بیشتر می‌شود، بدون سرزنش خودتان مشاهده کنید.
- اگر تنهایی و بیکاری محرک هستند، برای روزتان فعالیت‌های معنادار و ارتباط انسانی در نظر بگیرید؛ همان‌طور که در تجربه نوجوانی خودتان دیدید، تغییر موقعیت می‌تواند مؤثر باشد.
- به‌جای اینکه خودتان را به‌خاطر تکرار رفتار سرزنش کنید، بررسی کنید پیش و پس از آن چه احساسی دارید و این رفتار موقتاً چه چیزی را برایتان آسان‌تر می‌کند.
### دو سؤال برای فهم بهتر وضعیت شما
1. آیا معمولاً وقتی تنها، بی‌حوصله، مضطرب یا غمگین هستید میل به خودارضایی بیشتر می‌شود، یا حتی وقتی حالتان خوب است هم احساس می‌کنید نمی‌توانید جلوی آن را بگیرید؟
2. آیا در حال حاضر افسردگی شما همچنان شدید است؟ آیا احساس ناامیدی عمیق یا فکر آسیب‌زدن به خودتان هم دارید؟
اگر این رفتار و افسردگی زندگی شما را مختل کرده‌اند، می‌توانید برای بررسی تجربه‌تان و آغاز روان‌درمانی اگزیستانسیال وقت بگیرید.
محمد جعفر ترکان | روانشناس و رواندرمانگر اگزیستانسیال
تلفن و پیامک: 09338729993
5 آبان 1405 - 13:29
