استرس و اضطراب بعد از ازدواج ؟
2 پـاسـخ
-
دکتر زلیخا قمری داز دانشجوی دکتراي تخصصي PHDروانشناسي عمومي
ضمن سلام و عرض ادب،خيلي خرسندم که با دور شدن از محرکهاي آسيبزا،و محرکهايي که باعث تشديد ناراحتي شما شدهاند حالتان بهتر شده،اما اين را بدانيد که محرکها هميشه وجود خواهند داشت،مخصوصاً اگر از فاميلهاي نسبي همسر باشد،جدايي از آنها شايد بتوانيم بگوييم امکانپذير نباشد و خواه ناخواه تاثير خود را بگذارند،ما نميتوانيم ديگران را تغيير دهيم اما ميتوانيم با تغيير رفتار خود روي ديگران تاثير گذاشته و محرکي براي تغيير رفتار آنها باشيم،کنترل هيجان و خود تنظيمي رفتار اگر در شما بزرگوار ايجاد شود ميتوانيد اين مشکلات را حل کنيد،ابتدا بايد يشههاي آسيبهايي که شدتي بالاتر از حد نرمال دارند پيدا کنيم،بايد به باورهاي بنيادين برسيم و اگر نابهنجار بودند باورهاي به هنجار ايجاد کنيم،و اين ند جلسه تراپي را ميطلبد،خوشحال ميشوم در اين مسير رشد مراهيتان کنم شما رشد يافتهايد تنها به يک ليدر نياز داريد،با دکتر ياب در خدمتتان هستم.
-
نرگس آذرمی کارشناس ارشد تراپيست ،خانواده روانشناس باليني درمانگر و زوج درماني و کودک و نوجوان براساس طرحواره
درود برشما
مشکل شما بيشتر از «بد بودن» کسي نيست، از مرز نداشتنه. وقتي فاصله گرفتيد و حالتون بهتر شد يعني منبع استرس مشخصه.
خيلي محترمانه ولي قاطع حد و حدود بذاريد، لازم نيست همه چيزو توضيح بديد يا خودتونو توجيه کنيد.
حرف ناراحتکننده رو همون لحظه کوتاه بگيد: «اين مدل صحبت اذيتم ميکنه.»
رابطه سالم يعني احترام دوطرفه. آرامش شما مهمتر از راضي نگهداشتن همهست.