دکتر زلیخا قمری داز دانشجوی دکتراي تخصصي PHDروانشناسي عمومي
ضمن سلام و عرض ادب،شما که انقدر قابليت در پاسخدهي هيجاني داريد،چطور است آموزش ببينيد هيجانات خود را در جايي صرف کنيد که بيشترين نفع عايدتان شود،مثلاً همه ميدانيم جايي که آب هست گل هم هست،فاميلهاي نسبي را نميتوان از خود جدا کرد زيرا نسبت آنها خوني است،مخصوصاً مادر که براي همه عزيز است،شما توانستيد تمام خلعهاي همسرتان را حتي آنهايي که از جانب مادرشان بوده پر کنيد که حمايت از شما ميکنند،حق با شماست،اما براي اينکه دچار فاز افسوس و حسرت نشويد و احساس گناه به شما دست ندهد بايد مهارتهاي ارتباطي آموزش ببينيد،باهوش هستيد اما خوب است که اين هوش از حالا به بعد بيشتر به درد خودتان بخورد تا اينکه استفاده آن را بيشتر به ديگران برسانيد،مهارتها را با هم کار کنيم؟مشتاقيد؟اگر بله در خدمتتان هستم.
09112742397
آذین نوین کارشناس ارشد روانشناس باليني | مشاور | درمانگر فردي (اضطراب و افسردگي)
سلام دوست عزيز
به نظرتون مرزبندي هاي گذشته و قواعد و قانون هايي که براي زندگي زوجي خودتون تعريف کرديد براي شما کارايي داشته؟منظورم صرف اين مشکل نيست
مطمئنا قبل تر هم در موارد اين چنيني به مشکل يرخورده بوديد
حريم خانوادگي خودتون رو مجدد تعريف کنيد
اگر نياز ميدونيد از يک نفر کمک بگيريد
نرگس آذرمی کارشناس ارشد تراپيست ،خانواده روانشناس باليني درمانگر و زوج درماني و کودک و نوجوان براساس طرحواره
سلام عزيزم
مسئله اصلي اينجا «دعوا» نيست، بلکه مرزبندي در زندگي مشترک است. دخالت در تصميم مالي (فروش طلا و سند خودرو) طبيعي است که تنش ايجاد کند. از طرف ديگر، بيماري مادرشوهر باعث فعال شدن احساس گناه و تعارض در همسرتان شده است.
چند نکته مهم:
• مرز داشتن به معني بياحترامي نيست.
• آشتي لزوماً به معني ادامه دخالت نيست.
• عيادت يا ديدار کوتاه ميتواند انساني و محترمانه باشد، بدون اينکه وارد بحثهاي قبلي شويد.
ميتوانيد يک ديدار کوتاه، رسمي و محترمانه داشته باشيد، بدون ورود به بحث گذشته. مرزها را بعداً در فضاي آرام و فقط با همسرتان تثبيت کنيد.
هدف: حفظ حرمت + حفظ مرز.
نه قهر طولاني، نه تسليم کامل.